Bu yazıda ABD’nin 2003′te Irak’ı işgaliyle düğmesine basılan, en azbir asır bölgemizin altını üstüne getirecek çok uzun vadeli stratejinin dosyasına göz atacağız.
Pasifik adası Guam’la Amerikalı Demokratlar’ın başkan adayı yarışında bir viraj daha geride kaldı. Hillary Clinton ile Barack Obama yenişemediler; 2′şer delege kazandılar.
Sürecin kalan bölümünde de Barack ve Clinton’ın gerekli 2025 delegeyi kazanamayacakları, düğümün 25-28 Ağustos’ta Denver’de yapılacak kurultayda çözüleceği kesinleşti.
Buna karşılık Cumhuriyetçiler’in adayı aylar önce belli oldu: Başkan Bush’un dış politikasına tam destek veren John McCain, 1-4 Eylül’de Minneapolis’te yapılacak kurultayda partinin Beyaz Saray adayı ilan edilecek. Demokratlar çekişedursun, Cumhuriyetçiler güvenle 4 Kasım’daki başkanlık seçimini bekleyedursun; “Yeni ABD Başkanı, Bush’un dış politikalarını sürdürecek mi?” tartışması başladı bile.
Geçen hafta, Saddam Hüseyin rejiminin Başbakan Birinci Yardımcısı ve Dışişleri Bakanı Tarık Aziz’in Irak’ın işgalinden 5 yıl sonra yargı önüne çıkarılması vesilesiyle arşivimizi karıştırdık. Onun 17 Ağustos 1982′de “Le Monde” gazetesinde yayınlanan demecini bulduk. İçimiz sızladı.
1982′yi kısaca anımsatalım: ABD’de Ronald Reagan ilk dönem başkanlığını yarılamadı bile. Irak ile İran arasındaki savaş (Bağdat’a başta ABD olmak üzere tüm Batı, Tahran’a ise Sovyetler Birliği sürekli silah takviyesi yapıyorlardı. Bush döneminde Savunma Bakanlığı’na getirilecek ve Irak’ın işgalinde çok önemli rol üstlenecek Donald Rumsfeld, Bağdat’a gidip Saddam’a “Her türlü silah ihtiyacınızı karşılamaya hazırız” diyordu.) dar bir bölgede (Şatt-ül Arap) iki taraftan da binlerce cana mal olan siper çatışmalarıyla sürüp gidiyor. (Savaş iki tarafın sınırlarına çekilmesiyle 1987′de bitecek. Geriye milyonlarca ölü ve ekonomileri çökmüş iki ülke kalacak.)
İşte öyle bir savaşın henüz başında Tarık Aziz, 1929′da İskenderiye’de doğan ve bu coğrafyayı çok iyi bilen Paul Balta’yla mülakatında şöyle diyor:
Yazının devamını oku »
